i like boring things. -Warhol

Teddy Bearlar Çöpe!!

2008-07-29T02:38:00.000-07:00

Küçüklüğümden bu yana bir çok masum ayıcığım oldu, hatta şu göbeklerinde türlü şekiller taşıyan ayıcıkların çizgi filmlerini unutmak ne mümkün. Lakin değişen dönüşen zamanlar, artık bizim küçük ayıcıklarıda çığrından çıkarmış. Hepsi birer koleksiyon harikası. İşte karşınızda "BAD TASTE BEARS" Gördüğünüz üzere Teddy Bear kavramı tarihe karışmış.

- Çocuğuma bunlardan alır mıydım acaba?

Warhol Beni Discoya Götür :)

2008-07-15T11:36:00.000-07:00

Şöyle okkalı bir aradan sonra tam dişimin kabuğuna göre bir haber bulunca dayanamadım blog hanıma geri döndüm. Zira blog hanıma dönmeden önce kendime ve sevgilime 2 Londra bileti aldım. Sebebi ziyaretimiz, PEPE JEANS. Ehöm, bu jeans uyumamış,çalışmış çabalamış, benim de cazibeme dayanamayarak bir koleksiyon hazırlamış. "THE ANDY WARHOL COLLECTION BY PEPE JEANS" duyunca irkiliveriyor insan yahu. Bu ne estetik, bu ne güzel zamanlama diyor. Kendime son günlerde sapkınlık halinde araştırdığım bir damier LV valiz alarak, bu mağazayı yağmalamaya uçuyorum. (!!hayallerimde!!) Efendim, bu nadide koleksiyonu kendi içinde POP ve FACTORY olarak ikiye ayırmışlar, çok da iyi yapmışlar. POP koleksiyonumuzda Andy amcamızın pop-art çalışmaları ilham kaynağı olurken, FACTORY kısmında kendisi karşımıza çıkıyor. Söylemeye luzum varmı bilmem ama tabiki de koleksiyonun tümü 60'ları çağrıştırıyor, hatta bununla da yetinmiyor, gözümüzün içine içine sokuyor. Ayrıca çok daha güzeli, PEPE JEANS Portobello da ki mağazasının duvarlarını Andy'ciğimin factory duvarları gibi gümüş renge boyamış ve de vitrinine CAMPBELL konserve lerini dizmiş. Her bir parçada olmazsa olmaz Marilyn Monroe portreleri buram buram kokuyor. Eh ben daha ne diyeyim, haksız mıyım uçup kaçıp gitmekte, sorarım size?? Aradan sonra bu benim özel mi özel haberimdi, saygı gösteriniz lütfen :)

- hım, bazen düşünüyorum da, benim gibi ANDY WARHOL ve POP-ART delisi bir insanın dileklerinin gerçekleşmesinde neyin payı var acabaaaa??

Rusya Devrimi'nden Kalanlar

2008-06-08T06:33:00.000-07:00

1917'de Rusya'da devrim gerçekleştiğinde, günümüze böylesi sanatsal değerler taşıyan propaganda posterleri kalabileceğini kim bilebilirdi. İşte dadaizme,oluşum hareketlerine,sürrealist yaklaşımlara dahiyane örnekler. Şuradan zengin açıklamalari ile bulabilirsiniz.

Retrospective Starbucks

2008-06-08T05:56:00.000-07:00

Bir kahve tutkunuyum. Evet, açıkça söylüyorum, bir günüm kahvesiz geçemez hale geldi. Kahvenin en hızlı ve en sevdiğim versiyonu tüm dünyada olduğu gibi Starbucks. Herhangi bir caféde kahve içmekten haz etmiyorum, hemen bulduğum en yakın Starbucks'a koşarak sıcak,soğuk,öyle yada böyle bir Mocha seçiyorum. Bu sefer de, retro ile kahve merakımı harmanladım ve gözümden kaçan bir habere takıldım. Bildiğimiz gibi Starbucks logosu yeşil üzerine uzun saçlı bir deniz kızı ifadesinden oluşuyor. Lakin çok uzun bir geçmişe sahip olan bu kurumun değişmiş gelişmiş logosu bizim aşikar olduğumuz. Nasıl anlatsam nereden bağlasam, bugün pek bir kabiliyetsizim açıkçası ama, söylemek istediğim ilk logosu kahverengi üzerinde göğüsleri ve göbeği ortalarda salınan, ikiz kuyruklu bir Yunan deniz kızı varmış. Zaman içerisinde kahverenginin her ne kadar kahveyi simgelediğine inanılsada, bir softluk arayışına girilmiş. Bir kahve üzerinde fazla nü duran bu denizkızı tepkilere maruz kalmış ve açıkta kalan göğüsleri ve göbeği uzayan saçlarıyla örtülmüş. Daha sonra, 1987'den itibaren yeşil rengin hakim olduğu, kuyruklarından eser kalmamış bir deniz kızına sahip olmuşlar. Neden mi eski logoyu uzun uzadıya yazıyorum? Çünkü, Starbucks 2006 yılında 35.yıl dönümü kutlaması olarak eski logolarını kullanarak bir süre dağıtım yapmış. (Ben nasıl kaçırdım hala bilmiyorum!) Şu sıralardada 8 hafta süresiyle tekrar eski logolarını gündeme getirmek, hatta reklamlara taşıma planları kuruyorlarmış. Bu da akıllara, retronun bir pazarlama aracı olarak tekrar tekrar kullanıldığını getiriyor. Design firmaları, Starbucks'ın içinde bulunduğu uygulamanın kendilerini geliştirdikleri sürece bir tehlikeye sahip olmadığını söyleselerde, bu retro hareket, Starbucks Yönetim Kurulu Başkanı Howard Schultz himayesi altındaki ilişkileri sıcak tutma, iyi dilekleri kendisinden uzaklaştırmama taktikleri olarak izleniyor. Çünkü, son yıllarda artan fiyatlar, makina yapımı sütler ve kötü harmanlar Starbucks'ın bu yoldan koşması gerektiğini, eski günleri yad etme ihtiyacını ortaya getiriyor. Son bir hatırlatma, neden kahve renk yerine yeşile geçildi diye sorarsanız, İtalyan bayrağından esinlenilerek, sıcak duyguları canlandırdığına inanılmış. Şimdi eski logonun dönüşünü, hevesle bekliyorum. Yaşasın pazarlama ruhu!

Hey Bayan, Papyonunuz Nerede?

2008-06-02T12:30:00.000-07:00

Yahu ben papyonlara bayılırım. Pek bir sevimlilik katarlar, o gergin kumaşlara. Veee.. sevgili March Jacobs, sevgili diyorum çünkü son zamanlarda ilginç atılımlar gerçekleştiriyor, 2008 bahar koleksiyonuna bol bol papyon eklemiş. Bence, kimseninde gözünü oymamış, farklılaştırmış, şık durmuş. Favorim bu görselde Moschino oldu. Bayanlar, sizce de çoktan klasik dışına taşmak, oralarda bi yerlerde hoplamak zıplamak zamanı gelmedi mi ?

- şu üstteki Channel çanta ve ayakkabılar uzun zamandır benim, arıyorum arıyorum açmıyor telefonlarını Nicky Hilton,lütfen iletir misiniz?

Retro+Daschund : Slinky Dog

2008-06-02T12:12:00.000-07:00

Hayvan sever sıfatını taşıyor musunuz taşımıyor musunuz bilmiyorum ama ben hayvanları sevmeyeni kısa ve net sevmiyorum. Niye mi? Çünkü bana göre onlar dünyanın en masum bakan varlıkları. Her ne kadar bazı zamanlarda içgüdülerine yeniliyor olsalarda, insanlarla karşılaştırdığımda onlarla mutluyum. Bu sebeple, iki komik köpeğim var. Cinsleri çizgi filmlere,bir çok çizgi-romana ve hatta filme konu olmuş Daschund'ların. Bilirsiniz işte şu ince uzun, ayakları kısacık ve gövdesi yerlerde sürünen komik görüntü :) Onu en son Sex And The City'de bir sahnede koşa koşa yürürken gördüm. Eve gelince köpeklerimi daha da çok sevdim. Eh şimdi sen bize neden bunları okutturuyorsun derseniz, hayvan severlik dışında retro sever biride olunca eh işte bu eğlenceli oyuncakla karşılaştım. Gülmeye mecalim yoktu, lakin bu oyuncaktan evde iki tane olduğunu düşünce pek sevindim. Yoksa burayı alışveriş listesine çevirmemin son örneği olarak, bana bunuda alın diye tutturabilirdim. Buyrun, kendileri çektikçe uzuyor. Yanında da güzel retro örnekleri sergileyen takım arkadaşları, oyuncak setleri. Bakalım, büyükannelerimiz zamanında neler revaçtaymış kih kih..

Cliché ?

2008-06-01T14:10:00.000-07:00

Bir çok dilde şaşkınlığı ifade etmek adına, sükseli sözcükler seçilir ve bunlar dudaklarımızı kocaman açarak, cart bir ses tonuyla tekrarlanır. Artık nasıl bir heyecan sirkülasyonu söz konusuysa, etrafta her nedense bu durumu yadırgamaz, genellikle küçük bir gülücük ile geçiştirir. Şimdi aynı ses tonuyla, aynı cliché' yi tekrarlıyorum ve siz yalnızca gülüp geçiyorsunuz bu yazıya. İşte karşılaştığım en güzel dergi kapaklarından biri. Şu dekora, şu elbiseye, şu duruşa, şu kontrasta bakın. Chicago Fashion, nerelerdeydin?

Married to The Mob

2008-06-01T13:58:00.000-07:00

Uzun zamandır karşıma bu derece sevdiğim bir sayfa çıkmamıştı. Married to The Mob, her türlü klasiklerin dışına taşmak isteyen insanların buluştuğu nokta gibi geldi bana. Kendileri Paris bazlı olup, "i XO paris" t-shirtleri çok ama çok tatlı. Kurcalamanızda fayda var, online sipariş verebilirsiniz.

- Adresimi veriyorum, ehöm, gönderebilmeniz için. :)

Département Féminin

2008-06-01T13:37:00.000-07:00

Lokasyon Fransa, Toulouse. Şirin mi şirin bir dükkan. Tentesi tek bir harf bile olmayan bembeyaz bir bezden. Üstünden başından sadelik akan, mankenlerin süslediği zarif bir dekorla kaplı vitrin ve abartıdan uzak iç dizayn. Önünden geçerken, hızlı adımlı insanların gözlerine dokunmazken, romantiklere hitap eden bir yer. Département Féminin'den bahsediyoruz. En az dillerde dolaşan ve müthiş tasarımlı markaların yanyana durdukları bir butik-dükkan orası. İçinde adımlar atıyor olsaydım eminim ki küçük bir Fransız kızı olmanın gizli hazzını yaşardım. Gidilip, hissedilesi yerlerim arasına burnunu sokmuş oldu kendileri. Naif,kaşmir ve ipek kokan bu butik-dükkanın alt katında tam da hayallerimin sığınağı var. Bir ilham duvarı yaratmışlar ve bu duvara Vogue Paris, French Elle ve Jalouse gibi dergilerin hit olmuş sayılarını serpmişler. O kadar harika bir havası var ki, orada bulunupta bir Lanvin edinmeden çıkmak mümkün gibi durmuyor :)

Frida Floransa Formaggio

2008-05-29T15:33:00.000-07:00

Şu Gucci'nin yeni kreatif direktörü benim sınırlarımı zorlamaya devam ediyor. Bambaşka biri ve farklı mottoları var. Okudukça, oturup bir kahve içesim geldi kendisiyle. Frida Giannini'den bahsediyorum, hani şu has italyan olandan. Floransa'da muhteşem bir evi var, 7000'den fazla plaktan oluşan rasgele yerleştirilmiş bir koleksiyonu hatta ve hatta içinden muhteşem kurt köpeğinin fırladığı dehşet bir gardırobu da bu evin içinde bir yerlerde.Kendisi daha önce son derece rahat giyinen Giannini, şimdilerde markasını ciddiyetle taşıyor. Seksi ve yakıcı tasarımlardan gözlerini ayırmıyor, o yarattıkça benim içim cız ediyor. Enteresan bir yanı ise, asla göbeğini dışarda bırakacak şeyler giymeyeceğine dair verdiği katı söz. "Beni asla öyle göremezsiniz" diyerek sert bir destek sağlıyor sözlerine. 36 yaşında, evli, ama etkileyici. Gardırobunda birbirinden şık ve siyah ağırlıklı koleksiyonlar bulunurken, asla etek giymediğini de ekliyor. Kendisinden emin ama gözleri gülüyor. Ben bu kadını neden buralara taşıdım, çünkü sevdim, çünkü hoşlandığım ve bugünlerde yaşayan nadir portrelerden biri oldu. Tanıyın, sevin, takip edin. Yoksa bana gücenir.

Sosyal Sorumluluk Çantada Keklik

2008-05-29T15:10:00.001-07:00

Bir diğer "modada sosyal sorumluluk projesi" ise COACH 'tan geliyor. Nasıl mı ? Aslında oldukça basit, COACH kendisine belirli bir tasarımcı arayışına girmeden, dünyadan Jennifer Aniston, Hilary Swank, Hilary Duff gibi ünlüleri seçerken, Türkiye'den ise Dilek Hanif,Cemil İpekçi,Ece Sükan,Sezen Aksu, Derin Mermerci gibi isimleri bir araya getirmiş ve ellerine de COACH çantalarını tutuşturmuş. Amaç, hepsinin kendi tasarımını yaratması. Oldukça tanıdık gelen bu kampanya, yoğun ilgi bulmuş. Bu birbirinden farklı çantaların değeri sabit olarak 2.500 ytl olarak belirlenmiş. Hım hım hım.. Sezen Aksu'nun tasarımına talibim, eğer sizinde aklınızda bir ünlü varsa, ah keşke bir gün bir çanta tasarlasa da ben alsam diyorsanız, işte bugün o gün. İstinye Park İstanbul'a 1 haziran'a kadar koşun. Geçmi kaldınız ??

Top Stick

2008-05-29T15:03:00.000-07:00

Antikaya, geçmişe saygı bazında ilgi duysamda, pek dantel ve gül gibi desenlerle aram yoktur. Belki siz beğeni duyuyor olabilirsiz diye, birileri notebook üzerine yapıştırılan şu son zamanların design çalışmalarından esinlenerek koleksiyonlar hazırlamış. Kolayca sipariş edilerek, yaklaşık 9 ay kullanılabiliyor. Kendi tasarımlarınızı sipariş edebilmeniz de mümkünmüş. Bakın bakalım.

One for One

2008-05-29T14:00:00.000-07:00

Ayakkabı demişken, en anlamlı ve en yararlı ayakkabı seçilmiş. Çok sevilen TOMS SHOES, Blake Mycoskie'nin imzası ile farklı bir projede dikkatleri üzerine topluyor. Dünyada yüzbinlerce ayakkabısız çocuğun fakirliğinden etkilenerek tasarlanan yeni ayakkabıların en vurucu özelliği ise, bir çift satın aldığınızda, aynı çiftin Afrika veya Arjantin'de yaşayan fakir ve ayakkabısız bir çocuğa da hediye ediliyor olması. Benim içimden geçti durdu haberi okuduktan sonra, hem modeller de tamamen unisex görünüyor, rengarenk olmaları da cabası. V2k Designers, Vakkorama ve Vakkorama H2O'lardan rahatlıkla satın alabilir, içinize su serpebilirsiniz.

Tekerlek Ayakkabıyla Dolarsa

2008-05-29T13:40:00.000-07:00

Biraz da küçük haberlerle devam edelim. Bazı insanların, kaçınılmaz bir şekilde ayak ve ayakkabı takıntısı vardır. Nerede bir ayakkabı görse, önüne arkasına bakmadan sırf o cart rengi yüzünden alır. Sonra o zavallı cart renkli, ne idüğü belirsiz ayakkabı, dolabın bir köşesinde aylarca bakar durur, hangi elbiseye uysam da sokaklara çıksam diyerek. İşte böyle bir çaresiz ayakkabılar topluluğu birikir durur. Artık onları bir araya getirmenin çok sevimli bir yolu bulunmuş. Köklü bir hayvan sever olan ben tabiki de bir hamster bisikletine benzetmiş olsam da, kimileri bir vantilatör olarak değerlendirebilirler. Bu nedir, sade bir tekerlek. Çevirin, ayakkabınızı seçin. Çok tatlı renkleri var, oldukça dekoratif, yer kaplama sorununu hop diye ortadan kaldırıyor. Haydi bakalım seçin, bugün Shoe Wheel hangi ayakkabıyı öneriyor. 65$ civarındaki bu tekerleği ben evimde istiyorum :)

Vogue Yine Siyahlara Büründü

2008-05-25T07:26:00.002-07:00

Açıkça bilinirki, moda ve dergicilik sektöründe farklı etnik gruplara sahip olan modelleri görmek zordur, özellikle de siyah ırka mensup olanları. Tahmin etmek zor değil, birbirlerini hiç sevememiş olmaları her konuya şıp diyor damlıyor.
Uzun bir dönemdir bu tartışmalar alıp başını gidiyordu, zira daha öncede Vogue Amerika'nın bir kapağı hakkında anket bile yapmıştık. (Giselle ve LeBron vakası) Etrafımıza bir bakıyoruz, eh ben Louis Vuitton ve Naomi Campbell ilişkisinden başka baskın bir örnek billboardlarda,dergi kapaklarında ve moda sahnelerinde görmekte zorlanıyorum. Herhangi bir catwalkta siyahi model gördüğümda "AA, OO" gibi tepkilerle donanıyorum. ,
Durum böyleyken, model ajanslarının da ortak bir fikri varmış, onlara göre siyahi modeller insanları o ürünü almaya teşvik etmiyorlar, bu yüzdende tercih edilmiyorlarmış. Buram buram ırkçılık koksada, bunu göz ardı ederek uzun yıllardır yollarına devam ediyorlar üstelik. Şahsen,bizzat ben, o vücuda sahip bir siyahi manken gördüğümde etkileniyorum. Hayal edin beyaz bir elbise, süt ve peynir karışımı bir Rus'a mı yakışırdı, yoksa bitter bir çikolata olan Afrikalı Amerikalı'ya mı? Bunun cevabı ortada ve yalnız değilim ünlü İngiliz fotoğraf sanatçısı Nick Knight da benimle aynı fikirde.
Knight reklamlarda çok az sayıda siyahi model görüldüğünü, ve bu ırkçılığın moda ve reklam endüstrisinin başındaki insanlar yüzünden kaynaklandığını üstüne basarak açıklıyor, üstelik farklı etnik kökendeki mankenleri desteklemenin önemini altını çizerek vurguluyor. O kadar güzel fotoğrafların yaratıcısı olan bu adamı alkışlıyorum elbette.
İşte böyle çekişmeli bir ortamda son olarak Vogue İtalya bir atılımda bulundu ve herkesi fazlasıyla şaşırttı.(Ben şaşırmadım- Vogue dikkat çekmeyi sever çünkü) Steven Meisel objektifinden neredeyse sadece siyahi mankenlerin yer alacağı Temmuz sayısı, baş editör Franca Sozzani tarafından güçle destekleniyor. Sozzani, çevresinde fazla sayıda farklı etnik kökenlerde bulunan çok güzel modeller gördüğünü ve çok az değerlendirikleri için üzüldüğünü ama İtalyada bazı kesimler tarafından tepki alabileceğininde farkında olduğunu The Independent Sunday'e açıklamış. Kim bunlar derseniz, örneğin yabancı düşmanlığı ile bilinen Silvio Berlusconi garip ama bu konuda umursamaz bir tavır takınmış, bunun çok iyi bir fikir olmasada, kendi sorunları olmadığını söylemiş. Sanki daha mühim işlerimiz var bizim haleti ruhiyesine bürünmüş anlaşılan.
Moda ve dergi sektöründe ise işler farklı, şimdilik bir çok kesim bu gelişmeden mutlu, önemli bir atılım olarak değerlendiriyorlar. Daha önce saçsız başıyla ünlü siyahi mankenlerden birini ELLE kapanlarında da görmüştük ama Vogue sayfalarını buna adadığı için dikkatleri üzerinde topluyor. Eh, madem öyle, Vogue İyiki Varsın. Artık tüm dünya anlasın :)

Vogue Yine Siyahlara Büründü

2008-05-25T07:26:00.001-07:00

032c'den Sonra Mieré Arch+ 'a Ellerini Sürdü

2008-05-25T06:55:00.000-07:00

Şuan,hemen,az önce birbirine sıkıca bağlı iki şişko haber yapmaya karar verdim. Neden şişko dediğimin bir önemi yok, okudukça bana pek bir iri, pek bir önemli geldiler.
Bunlardan birincisi ve ilk olarak gerçekleşeni 032c. Bu size hiçbirşey ifade etmemiş de olabilir, çok şey söylemişte. 032c workshopları, dergisi ve müze sergileri olan , hareket bazında gerçekleşen, Berlin asıllı bir isim. Sanat düzenlemesini Mike Meiré elinde tutuyor. Benim üzerinde durduğum doğal olarak çıkardıkları dergi. Kendileri yılda iki kez yayımlanarak sanat,moda ve politikayla kesişen bir popüler kültür dergisi. Eskide yeniyi, yenide eskiyi bulmalarından yola çıkarak İ-D dergisi onları " fikirlerin kutlaması" olarak değerlendirirken, Fransız Vogue "revue ultra-pointue" diye tanımlıyor. 032c dergisi yalnızca seçilen kitapçılara ve moda butiklerine gönderiliyor. Aynı zamanda dergi London Design Museum, Colette (Paris), GAS (Tokyo), The Pineal Eye(İngiltere) ve 3'üncü Berlin Biennial'inde gösterime sunulmuş.
İkinci haberimiz yine Mike Meiré ellerinden çıkmış bir dergi; "Arch+". Meiré dergiyi tekrar tasarım aşamasına sokmuş ve bakalım ortaya neler çıkmış. Sayfaları gezip, Mike Meiré tarzının sindiği, bol beğeni toplayan dergi sütunlarına rastlamak için sizi buraya alalım. Ben derginin sayfalarını hissetmek, zira bol yazılı olmasıyla içimi kamaştıran bu dergiyi sabaha kadar okumak istedim. Biliyorum, aramızda farklı bir bağ oluşmuş gibi duruyor ama süper görseller var, benim suçum yok.

En Bitkisel Detoks Günleri

2008-05-25T05:43:00.000-07:00

Evet mevsim güzel, şöyle sahil kentlerine yelken açıp detokslu günlerin vakti. İçimizden birileri ya uyanamıyor, ya başı sürekli ağrıyor, yada bazılarımız hapşırıklar prensi oluyor, alerjiden gözleri yaşlarla doluyor. Ve genel olarak hepimiz bu dünyada nefes alamaz hale geliyoruz. İşte böyle bol toksinli bir dünyada, bitkiler bizim için bir seferberlikte bulunmuş. Toksin demişken, yoğun miktarda olduklarında bizi öldürebilecek, az miktarda olduklarında ise önemli hasarlara yol açabilecek kadar cani olduklarını hatırlatmakta yarar var. Bitki dostlarımız, günlük hayatta bizi toksinlere hangi materyellerin daha çok ittiğini saptamış ve kendi içlerinde bir savunma mekanizması kurmuşlar. Örneğin bana soracak olursanız, ev temizlik malzemeleri beni mahvediyor. Burnumun orta yerine derin bir acı saplanıyor, gözlerimi açamıyorum. Kimileri ise halı ve o dokuda olan türlere karşı hapşırık tıksırık krizlerine giriyor. Çoğumuzun ise tütün ürünlerinin etkisine maruz kaldığı su götürmez bir gerçek. Benim çaremi Kasımpatı halledebileceğini söylüyor. Halılara karşı bir ev bitkisi olan ve Şeytan Sarmaşığı olarak bilinen bitki göğüs geriyor. Tütün ürünlerine çare ise Orman Sarmaşığı. Hepsine teşekkürlerimi gönderiyorum :)

Twisted Itch: Eye Candy for your Walls

2008-05-22T06:40:00.000-07:00

Uzun bir dönemdir mühim bir tahribat içindeyim,yetişemiyorum sağıma soluma. Uykusuz bir günümdeyim ama gözlerim hop diye açıldı onları görünce. Bayıldım, üsluplarına ve kendilerine. Çok kurcalamaya vaktim olmasa da, anladığım kadarıyla çeşitli sanatçıların yorumlarına yer veriyorlar.Mesala Tom Kennedy oldukça ilgimi çekti. Duvarlarınıza renk ve sanat katıyorlar. Bir "Hairsprey" im, bir "Kazaam!" ım olsun ister miydim? Hemde nasıl!!!

- bu bir mesaj içermiyor, lütfen.

print

2008-05-15T10:28:00.000-07:00

100.000 tirajının altında dolanan bir dergi olarak, PRINT "The National Magazine Award for General Excellence" ödülünü evine götürdü. "The Ellie Award" adını "elephant"dan alırken, heykelciğide bir fil şeklinde. Alexander Calder tarafından tasarlanmış. Bu ödül PRINT dergisinin 10. adaylığı ve 4. kazanışı. Mutlulukları sayfalarına sinerken, kendileri iyi görünmenin yeterli olmadığını, çoğu derginin burnunu sokamadığı konulara hassas bir merak çerçevesinde yanaşarak bütün konularda geniş bir bilgi sunmanın, popüler kültür, tasarım ve hatta gerektiğinde politikayı da konuşabilir olmalarının meyvelerini topladıklarını altını çizerek belirtiyorlar. Kendileri America's Graphic Design Magazine olmalarına rağmen güzel bir kültür havuzu.

-neden 10 gün aradan sonra böyle bir haberle geldiğim ortada, dergi kurcalamakla görevlendirildim :)

Yardım Et, Gezegenimi Kaybettim!

2008-05-05T12:10:00.000-07:00

Herşeye pratik bir çözüm arıyorsun, bu sana bazen çok zor geliyor ve "YARDIM ETTTT!" diye bağırmak istiyorsun.. Ama kime,ne zaman, nerede bağırabileceğinden de haberin yok. Onu buldum! Çok istersen, t-shirt'e bile basabilirsin çığlığını, harikulade(!)

Tasarladım, Çünkü Pek İyi Değilim.

2008-05-05T11:48:00.000-07:00

Aslında amacım şu sıralar, manik-depresif sorunlar altında ki sanatçıların bir listesini çıkarmaktı, ama karşıma bir başka manik simgesi haline gelmiş Veer çıktı. genellikle çılgın grafik tasarımlarından bahseden sıradışı bir yer. Evet, gerçekten orası bir "yer". Hiç bulundunuz mu bilmiyorum, fakat ben yaratıcılığımı kaybettiğim, belki de hiç olmadığını farkettiğim şu sıralarda onlarla çok eğleniyorum. Bir insanın durup dururken aklının ucundan geçmeyecek absürd hikayeler içeren tasarımlar serisi, herkese biraz heyecan verir diye düşünüyorum bu akşam. Mesala noktası eksik yazılmış bir baskının iki insanın hayatına mal olduğunu, robotlara bir disko tasarlandığını,dahi ile deli arasında ki ince çizgide yürüyen bir adamın, annesinin 1968'deki yıllığını alıp tek tek yeniden çizdiğini burada öğrendim. Karnımı kaşıya kaşıya güldüm. Maniklere kendimi yakın hissediyorum.

Ayın Tarifi ; Elmalı Pay

2008-05-03T11:37:00.000-07:00

Mayıs gibi benim için çok özel olan bir aya girince, tatlı yeme isteğim de zirvede dolanıyor. Aslında her zaman tercihim, tatlılardan yana. Mutfakla aram deneme-yanılma seviyesinde olsa da, tarifleri aktarmaya devam edeceğim. İşte karşımız da müthiş bir elmalı pay ya da turta. Artık lezzetinin karşısında , ona nasıl hitap etmek isterseniz :)

L.O.V.E - V is very,very extraordinary!

2008-05-02T14:41:00.000-07:00

Nat King Cole 'u L.O.V.E şarkısıyla anıyorum çünkü ünlü "Amélie" Audrey Tautou bu sefer "À la folie.. pas du tout" (2001) filmin de kendisiyle "Seviyor.. Sevmiyor.." diye konuşuyor. Sonra devreye bu güzel aşk şarkısı giriyor, ve sonra ben bir daha aşık olduğumu anlıyorum ve sizin de bir an önce farkedip havalara uçmanızı bekliyorum :)

Bulup Getirene Büyük Ödül

2008-04-30T12:49:00.000-07:00

Nereden buldun, aşırdın, gördün, aldın diye sakın ama sakın sormayın. Çünkü denk geldi, önüme çıktı beni benden aldı, hala geri bırakmadı. Bunu bulup getirene, bana alıp gönderene, gel beraber ev kuralım, hatta bunu evimizin orta yerine koyalım diyene büyük ödül var. Duyurulur !!!

Topuğumdaki Ses

2008-04-30T12:40:00.000-07:00

kendisini imha etti.

İsmim Theresa

2008-04-30T05:05:00.000-07:00

www.ismididikle.com adlı bir site Türkiye' de ki isim oranlarıyla ilgili küçük bir istatistik sunuyor, hatta isminizin USA' deki kullanım oranıyla eş değerde olan ismi de bulup çıkarıyor. Çok komik, haliyle çok gereksiz :)

- ben mi ? 237. isimmişim. Binde 1.02 kullanım oranına sahipmişim. USA'de aynı orana Theresa ismi sahipmiş. Sevmedim, yakıştıramadım kusura bakmasın tüm Theresa'lar :)

Bir Dakika! Şuan Neredeyim?

2008-04-30T02:49:00.000-07:00

"The Paris Apartment" (1997) Claduia Strasser'ın büyüleyici bir kapağa sahip olan kitabı,daha okumadan etkilendim. Kapılarını nadiren açan Paris apartmanlarından ve evlerinden her detayı gözler önüne sermek için bir araya gelmiş kitabımız. 50'ye yakın günışığına çıkmamış ev, hatta ünlülerin sır gibi sakladıkları daireler bize incilerini döküyor; örneğin Isabella Adjani,Helena Christensen,Christian and Francoise Lacroix ve ev demenin yetmediği yaşam alanları. Her bir sayfada, asıl sahip oldukları ruhları bularak, "yaşadığımız yer- ve yansıttığı biz" ikilisini yakalamak çok kolay. En güzelide Fransa '30-'40 dönemlerinden şık parçalarla karşılaşmak. (Jean-Michel Frank,Jean Royere,Diego Giacometti). Kitabın yazarı, vintage akımının yansıdığı en güzel detayları, yani yaşam alanlarını seçmiş,bulmuş ve üşenmeden gezmiş. Size tavsiyem, bu kitabı, Taschen 25th Anniversary Series'ın çıkardığı cıvıl cıvıl kitaplardan biri olan "Paris Interiors" ile birlikte okuyabilmeniz. Sonrada şurayı baştan sona gezmeniz. Eh son bir uyarı, lütfen sakin olun, gördükleriniz müzelerden alıntılar değil, onlar yalnızca mutfağı,banyosu ve televizyonu olan, birer EV! :)

- Bu sabaha mutlu devam etmemi sağlayan Claudia Strasser'a ve şahane web'ine çok teşekkürler.

Hi, My Name Is Agyness !

2008-04-29T12:02:00.000-07:00

Dadaizme Dadanmak

2008-04-28T12:49:00.000-07:00

Kurt Schwitters 1920'lerde "Merz" adını verdiği Dada akımını başlatmış. Siyah beyaz olarak görülen fotoğraflar, Kurt 'ün yaşadığı her daireye uyguladığı çalışmalar. Lakin, yalnızca fotoğraflarda yaşamayı sürdürebilmişler, çünkü ciddi savaş süreci ve sürekli yer değişimine maruz kalan sanatçı, onları hayata geçirememiş. İnancı, bir gün bu heykellerin, birine yada herhangi birşeye ilham vereceği olsa gerek. Evet, tam tahmin ettiğimiz gibi; günümüzde Frank Gehry bu ilhamı inanılmaz çalışmalara akıtıyor. Walt Disney Konser Salono, Stata Center, Weisman Sanat Müzesi bunlardan sadece bir kaçı. Harikulade değiller mi?

- farkındayım, "harikulade" bu habere çok yakıştı.

Final Girl

2008-04-28T12:27:00.000-07:00

korku filmlerinde zaman zaman kendimi bulurum diyenler var mıdır acaba? hani her filmde kendimizi bulalım iç güdüsüyle harekete geçenler mesala? işte şaşırtıcı bir blog. bu kız 150 yılda 15 saat uyuduğunu iddia ederek kendisini garip karakterlere benzetiyor :)

Street-art vs. Street-art

2008-04-27T10:40:00.000-07:00

Bir de şöyle bir şey var elimde, New York'u karıştırmış anlaşılan. Büyük isim "Splasher". Bu şahıs, yaptıklarıyla değil, zarar verdikleriyle ünlü. Özellikle, Stencil olanların, stickerların yada posterlerin üzerine rastgele boyalar dökerek onları bozmaya çalışıyor. Zaten bir sokak vandalizmi olarak görülen street-art, kendi içinde tekrar bir vandala maruz kalıyor. Broadway ve Manhattan sokaklarında karşılaşılan "splasher" yalnızca bir holigan mı? sorusunun cevabı açık; hayır sıradan bir holigan değil. New York'lular duyduğuma göre onu hiç sevmiyorlarmış, ama bir çok blogger toplanıp onun yeni işlerini bekleyen kampanyalar başlatmışlar bile. Kendi içlerinde çelişki - dııııt. Çünkü seçtiği işler genellikle ünlü sanatçılara ait ve/veya galerilerde gösterime sunulup, büyük maliyetlerde satılmış olanlar. Anlaşılan, "splasher" street-art ın klasik sanatla aynı kefeye konulmasından baya rahatsız olmuş. Görünen o ki, kendisini ifade etmek için bir yolda bulmuş; duvarlara aynı zamanda manifestolar da yapıştırıyor. Dadaizm veya avangard yaklaşımları tek tek açıklıyor. Mesajlar ortada, sadece güzel bir korelasyonu bekliyorlar.

Eh, şöyle bir bakarsak eğer, aslında ünlü Banksy bile kuralları çiğneyerek sanatını ortaya koyuyor. O zaman "splasher" bütün bilindik street-art temalarını feda ederek, acaba yeni doğmuş bir sokak sanatçılığı mı yaratıyor? Bence münkün. Ne de olsa sokak sanatıyla , müze sanatı arasında ki farkta buradan doğuyor. Zarar veremedikten sonra sokak ne anlam ifade ederdi Ey New York!

- hala canım sıkkın, ama haber güzel kabul et.

Tilki Tilki Saat Kaç?

2008-04-27T10:23:00.000-07:00

Estetik bir saat kavramından haberdar değilseniz, işte o burada saklanıyor.

- evet sıkıldım son günlerde, olamaz mı?!

Gerçek Cezalandırılırsa..

2008-04-21T14:31:00.000-07:00

Bir önce ki haber üzerine karşılaştığım bu manzara, sıradan alanları sanatı sergilemek için kullanmanın bir diğer boyutunu açıkça ortaya koydu. 2004 yılında İtalyan heykeltıraş Maurizio Cattelan, Milano'nun en eski ağacına 3 oyuncak çocuk astı. Amaç, kesinlikle bir sergi yaratmak. Fakat açılışından çok kısa bir süre sonra, aniden sona ermek zorunda bırakıldı. Çünkü hassas bir Milano'lu olan Franco adında ki bey, bu görüntüye karşı şiddetli bir rahatsızlık duydu. Sonuç çok basit, ağaca tırmanıp oyuncak çocuklardan ikisinin iplerini kesti, tam üçüncüye geçerken düştü ve yaralandı. Bu olayı takiben hastaneye kaldırılan Franco hakkında heykeltıraş herhangi bir davada bulunmasa da, Milano halkı davayı başlattı ve kazandı. İddia ise, Milano'lu Franco'nun bir sanat eserine zarar vermesi. Mahkeme 3 ay hapis cezasına karar verdi. Diğer yandan şaşırtıcı bir gelişme ise, Cattelan'ın bütün bu olaylara rağmen, çocukları o ağaca tekrar asmak istemesi. İşte hassas nokta; böyle bir serginin, bir müze çerçevesi altında olmaktansa, halka açık gerçekleşmesinin doğurduğu hazin sorunlar. Ve burada devreye giren, sanatı yorumlama biçimleri. Soru şu ki; herkes sanattan sanatçının aktardığını mı anlamalı? Bu konuda bir ısrarcılık söz konusu mu? Heykeltıraşın olayları günışığına çıkaran baş aktör olmasına rağmen, arkasına dönüp ellerini yıkaması zaten cevapları veriyor. Gerçek ile sanat büyük bir boşlukla birbirlerinden ayrılıyorlar. Daha ilerisi?

Sözcüklere Bağlanmayan Sanat

2008-04-21T12:57:00.000-07:00

Urban art diye sınıflandırdığımız ama bu sefer bütünüyle sınıflandırmaya aykırı bir sanat çıkıyor karşımıza. Burası New Jersey yakınlarında ki Turbine Hall. Önemli sanat etkinliklerine daimi ev sahipliği yapan kocaman bir alan. Konuğu ise, Doris Solcedo. Bayan Solcedo'nun "Shibboleth at Tate's Turbine Hall" çalışması, ses getiren tartışmalara yol açmış. Fotoğrafta gördüğümüz kırıklar, sanat eserinin bütününü oluşturuyor ve bu bizi anlam kargaşasına sürüklüyor. Neden devasa bir sanat alanında yürürken derin çatlaklara maruz kalıyoruz? İşte burada, konuşmayan sanat devreye giriyor. Dünyada herhangi bir sanatçının eserini açıklaması kadar, o eseri benliğinden alıp götürecek başka bir şey olmadığını herkes gibi bende düşünüyorum. Bu kırıklara bakarak sonsuz düş gücüm de ilerleyebilirim. Lakin, Solcedo eserine verdiği isimle bir nebze de olsa temayı vurgulamış. "Shibboleth" belirli bir sosyal gruba veya sınıfa ait olmayı simgeleyen bir sözcük. Buradan yola çıkarak istediğimiz içselliğe ulaşıyoruz; Doriz bizi, sınırları hatırlayarak göçmenlerin dünyasını anlamaya ve ırksal nefreti tatmaya davet ediyor. Irkçılığın kötü duruşunu ve ırkçılığa esir düşmüş Avrupalı'nın hazin görüntüsünü, her hangi bir gün, düz bir alan da yürürken hatırlamamızı ve duraksamamızı istiyor. İşte burada devreye giren soru şu; her iyi sanat eserinin binlerce anlam içermesi gerekir mi veya sanatçının bütün içerikleri baştan sona benimsemesi şart mıdır? Sanat bizi yine sürüklese de, şahsen bu bağlantıdan büyük keyif duydum. Ya siz, bir gün derin kırıklar görseniz umulmayan bir yerde, neleri anımsamayı tercih ederdiniz?

Şiddetli İstek Uyandırır, Dikkat(!)

2008-04-14T09:51:00.000-07:00

Ipod'un ilk çıkardığı, renk renk olan, artık tedavülden kalkmış bir modelini kullanıyorum. Rengi turkuvaz, birlikte mutluyduk ta ki nanolara hazırlanmış bu kıyafetleri görene kadar. Hemen koşup bir nano alarak onu renkten renge sokmak istedim. Ama antikamı aldatamadım :) Türkiye' de benzerlerini çeşitli online-shop larda bulmak münkün. Yine de bunlarla yarışabilecek olanlarına daha rastlayamadım, fiyatları £9.95'dan başlıyor.

Norrda Tanış Benimle

2008-04-12T16:56:00.000-07:00

Oturdum dinledim, beklentilerimin üstüne çıktım, inemedim. Harikuladeler. (Bu kelimeyi çok severim kullanacak yer ararım.) Kulağıma gelen her sesi ezberledim ve sabah uyanır uyanmaz şarkıları tekrar tekrar dinlemek istedim. Çok uzatmıyorum, bu grubu alın, dinleyin, ruhunuzu genişletin. Canlı performanslarını da yakaladığınız yerde bırakmayın :)

101 Günüm Kalsaydı..

2008-04-11T17:11:00.000-07:00

"Ölmeden önce izlemeniz gereken 1001 film,okumanız gereken 1001 kitap,söylemeniz gereken 1001 şarkı.." gibi türeyebilecek kitap serileri son zamanlarda her elimizi attığımız rafta. Künt kitaplar, yol göstericiler olarak koca göbekli halleriyle yüzümüze bakıyorlar. Oysa, son olarak çıkan kitabımız "Türkiye'de Ölmeden Önce Yapmanız Gereken 101 Şey". Yani diyorki, önce ülkenin tadını çıkar, ömür gelip geçiyor. Bir başka farklılık ise, kitabın romantiklere koordinatlar,kültürel aktiviteler,ailelere etkinlikler gibi sıfatlar altına ayrılması. Gizemli duraklar bölümünde, Türkiye'de izi sürülmeyen Priamos Hazineleri'ni takip edin gibi egzantrik tavsiyelerle ruh halinizi hayli değiştireceğine eminim. En sevdiklerim ise, "Açıkhava'da Sezen'i dinle.","Bölge milletvekillerine mektup yaz." ve "Dut silkele." oldu :) Yeni projeler arayanlar için ideal bir kitap, her yaş kurcalasın bence.
tipintip: bana 2007 yılında jack nicholson ve morgan freeman 'ın oyunculuk akıttıkları "the bucket list" i fena hatırlattı. ikisi bir arada iyi gider :)

Ayın Tarifi ; "Cinnamon Rolls"

2008-04-11T16:33:00.000-07:00

Kendim küçük bir yengeç olarak boğazıma düşkünümdür,özellikle tatlılara karşı müthiş bir zaaf besliyorum. "Cinnamon Rolls" larla tanıştığımda küçük bir çocuktum, yıllar yılı tadı damağımda oturdu ağladı, devamını bekledi. Vee, olanlar oldu Cinnabon Türkiye 'de! (Maltepe Carrefour) Donut sevenlere bol tarçınlı bir alternatif olarak öneriyorum, biraz ağır bir tatlı ama kahveye çok yakışıyor. Duyumlarıma göre, Cinnabon tarçınlarını Endonezya topraklarından getiriyormuş, epey kıymetli bu tatlılar :) Gidemem alamam, evde de yaparım, hatta tadına doyamam her gün sarar sarar yerim derseniz biraz uzun da olsa size tarifini verebilirim. Ben yaptım mı? Hayır. Çünkü biraz hazırcıyım,beceriksizim,sadece oburum. Ama size ilham vereceğine eminim mesala yanında güzel bir espressoyla. Afiyet olsun :)
tipintip: yine hazırcıyım,yine hazırcıyım,linkini uzatıyorum sizlere,hem beğenmezseniz başka bir tatlı beğenebilirsiniz buradan; http://allrecipes.com/Recipe/Cinnamon-Rolls-I/Detail.aspx

Britney, Yeni Marcel Duchamp Olursa

2008-04-11T15:28:00.001-07:00

"ArtyDandy". Adından da anlaşılacağı gibi o sanatla züppeliği aynı kaseden içen bir butik. Herşey ama herşey sınırlı sayıda! Aksesuarlardan tutunda,objelere ve çeşitli sanat buluşmalarına kadar herşey karşımıza çıkabilir. 26 Mayıs'tan sonra, yeni süprizleri Fransa / Le Bon Marché olarak seçilmiş. Her ay bambaşka konseptleri var, ama bu ay gördüklerim beni benden aldı. En sevdiğim tabiki çanta tasarımları. Magda Danysz adlı tasarımcı "her gün kendi markanı kendin seç" sloganlı bir seri hazırlamış. Bulmaca desenli çantayı bir an önce ordan alıp kaçmak istiyorum. Mmm.. Sanırım Marc Jacobs işaretliycem,yeni bir Bryanboy olasım var bugünlerde :) (bryanboy.com)
tipintip: kate moss için yapılmış donkişotvari bir çalışmayla, ayı şeklindeki kitapçığa dikkat! artydandy.com

Retro mu ? Milano mu ?

2008-04-10T13:09:00.000-07:00

Sabah 8 suları, açılmamakta inat eden göz kapaklarımla kavga ederken, birden durduk, çünkü gözlerim "Top Fashion Hotels" kitabına kilitlenmişti. Sayfalarla dans ederken işte "3 Rooms-10 Corsocomo" karşımdaydı. Yanda ki fotoğraf sırasında yansıtamasam da, son zamanların en güzel modası; retro duvarlarına buram buram sinmiş bir otel o. İsmi gibi kendisi de çok farklı bir tasarıma sahip. Carla Sozzani 'ymiş tasarım tanrıçası ve Bvlgari Hotel'i açık ara farkla ikinci bırakmış. Milano'nun romantik havasına, bu çarpıcı odalar çok yakışmış, hayallerime ekledim çıkardım, sonra tekrar ekledim. Sevgilinizle gidin :) Mmm.. mesala Mayıs'ta!

tipintip: www.3rooms-10corsocomo.com/
çok güzel bir broşürü var sayfasında, özellikle 18-19Mayıs tarihlerinde kapıları sonuna kadar açıkmış,duyurulur :)

Moleskine Beyler'in Renkli Eşleri

2008-04-10T03:58:00.000-07:00

Bahar geldi, eh defterlerde renklendi. Ama onlar sıradan değiller, onlar birer "start here". Nasıl mı doğmuşlar? New York'ta kendi hayatlarını değiştirmek isteyerek yola çıkmış iki kafadarın, sadelik,kullanışlılık,yaratıcılık ve kişiye özel olmak gibi temalara sırtlarını yasladıkları çeşit çeşit tasarımlarından yalnızca bir konsept bu defterler. Müjde! Hepsini birbirine rahatça yapıştırabilir kocaman defterler yaratabilirsiniz. Tercih sizin mavi mi,yeşil mi, pembe mi olsun ? :)
kurcalamanız için işte sayfalar:www.starthereny.com www.littlefury.com.

tipintip: sizce de Moleskine* lerin kızlar için yapılmış versiyonu gibi durmuyor mu? :) (*)Hemingway,Picasso,Van Gogh Beyler'in bir zamanlar en sevdiği cazibeli defterler serisi.

Pardon, Çorbamda Bir Şef Var.

2008-04-09T12:02:00.000-07:00

Bir kaç haftadır Digiturk Home Tv'de "Emeril Lagasse Shows" u midem ve ben hoplaya zıplaya seyrediyoruz.Çok ama çok sempatik bir şef Emeril,klasik yemek programlarının aksine sizi gerçek bir "cuisine show"la karşılaştırıyor.Her akşam 19.00'da,midenizle buluşturun :)

tipintip: Emeril aynı zamanda geniş ve inanılmaz kaliteli restorantlar zincirine sahip.Şansım yaver gitti ve bir kaçını deneme fırsatı buldum.Etten balığa sade ama elit bir ortamda sunulmuş spesiyalleri var.Belki bir gün yolunuz düşer, her ihtimale karşı her iki yolunda adresleri burda : www.emerils.com
http://www.foodnetwork.com/food/show_em

İ-D Lütfen İkon Yarat!

2008-04-09T10:16:00.000-07:00

Bu haber biraz bayatlasa da altını çizmeden geçemiyorum,kendime hakim olamıyorum. İ-D yine yapacağını yapmış, Sienna Miller ve Kate Moss'dan çok sıkıldığını bağırmış. Nasıl mı duydum? Her yerde Agyness Deyn denilen 1983'lü olup '86lıyım diye iddialarla salınıp duran şu çıtır.İ-D(Do It Yourself Manual of Style) "İKON" olarak değerlendirmiş Deyn'i, çünkü tam da İ-D'nin "street style" anlayışının içine düşmüş bir kız o.Burberry,Armani gibi markaların yanı sıra Vivienne Westwood gibi sıradışı isimlerinde ilgi odağı olan Agyness, bu Mayıs'ta İ-D'ye tam 6 farklı kapak hediye ediyor.
tipintip: sizi bilmem ama bana fazlasıyla andy warhol'un eddie sedgwick'ini hatırlattı bu kız. sonu benzemesin-uyuşturucuyu sevmesin!

Pulitzer Zenginleri

2008-04-09T10:01:00.000-07:00

2008 Pulitzer Ödülleri sahiplerine koşarak sarıldı. Gazetecilik alanında The Washington Post, 6 dalda ödülleri ceplerine doldururken The Newyork Times 2 ödülle başbaşa kaldı. Bir başka şaşırtıcı haber ise 1983'ten bu yana ilk defa şiir alanında "Robert Hass' Time and Materials" hem Pulitzer, hem Ulusal Ödül'e layık görüldü. Bu kitap şairin 50. koleksiyonuymuş. Ayakta alkışlıyorum.

Vogue Amerika King-Kong'u Seviyor,Başka Suçu Yok!

2008-04-09T09:38:00.001-07:00

Amerika Vogue Nisan sayısı ortalığı karıştırdı. Oysa konusu tamamen "shape issue" dan ibaretti,yani ideal fiziklere sahip olmanın yolları. Tıpkı Giselle ve LeBron gibi. Ama erkek bir zencinin Vogue kapaklarını süslemesi, tarihte ilk. O yüzden konuyu herkes didiklemekle meşgul. Yani bu ırkçılık mı yoksa dergicilik mi sorusu dillerde. Hatta ve hatta bu fotoğrafı bir King-Kong sahnesiyle bütünleştirenlerde var. Ah Vogue Amerika zaten fazlasıyla modernleşip Vogue geleneklerinden uzaklaşırken, hala Amerikanın gündemini elinde tutan ırkçılığa da maruz kalmış.Üzüldüm.Kırıldım.Hassas bir günümdeyim.

Herkese biraz Picasso,biraz Dali

2008-04-09T09:02:00.000-07:00

Sanat herkes için midir sorusuna İngiliz artist Midwinter Bey "Evet" cevabını vermiş, hatta bununla da yetinmemiş, sürrealist ve raw art yaklaşımlarını içeren, çeşitli t-shirt ve ceketler tasarlamış. Eh bunları da bir portal da toplamış, meraklılar kurcalasın ki, Picasso'ya Dali'ye kendilerini daha yakın hissetsinler. www.rawartlink.com
tipintip: sürrealizim demişken, Dali severler 19eylül'08-190cak'09 tarihleri boyunca, Sakıp Sabancı Müzesi'nde eserlerine aşık olabilirler.

Baharın Ruh Kurtarıcısı

2008-04-09T08:09:00.001-07:00

Nolita (2004) albümünü bedenimden ayrılarak dinlediğim, eleştirmenlerin genetik kodları baştan yarattığını iddia ettiği bir sounda sahip olan Keren Ann, bu bahar yeni albümüyle çıktı geldi.23 Nisan'da tüm Avrupa da, 5 Mayıs'ta Amerika Birleşik Devletlerin de bulabilirsiniz. Fransız kadın vokal sevenlere duyurulur.. Her ne kadar İsrail-Hollanda asıllı olsada :)

Tarihi Vogue

2008-04-09T07:04:00.000-07:00

100 yılı aşkındır kökleriyle cilveleşip duran Vogue, sonunda tarihi kitabını yazdırmış. Bütünüyle nefis bir arşiv kitabı. Yazarlar hiç bir detayı kaçırmamış, en etkili fotoğraflardan editör yorumlarına kadar Vogue tarihini önümüze sermişler. Kitap üç bölümden oluşuyor; bir bölümde Lisa Fonssagrives Dior içinde büyülerken, diğer bölümlerde Truman Capote yazılarıyla vals yaparken, Picasso'yu tabloları arasından göz kırparken bulmamız kaçınılmaz. Açıp açıp okuyasım hatta sadece bakarak doyasım var. En azından bulduğunuz yerde karıştırın :)
Alberto Oliva - Norberto Angeletti, 2006